Ενα σύντομο βιογραφικό του που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο αναφέρει: «Ο Παναγιώτης Κ. Ιωακειμίδης είναι ομότιμος καθηγητής Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και Πολιτικής του ΕΚΠΑ. Ως πρεσβευτής-σύμβουλος του υπουργείου Εξωτερικών (1978-2004) είχε συμμετάσχει σε όλες τις σημαντικές διαπραγματεύσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για την ένταξη της Ελλάδας στην Κοινότητα, των Διακυβερνητικών Διασκέψεων για την επεξεργασία της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης, της Συνθήκης του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ενωση, των Συνθηκών του Αμστερνταμ και Νίκαιας ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Διακυβερνητική Διάσκεψη και αναπληρωματικό μέλος της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης για την επεξεργασία του Ευρωπαϊκού Συντάγματος και της Συνθήκης της Λισαβόνας. Συμμετείχε επίσης στις διαπραγματεύσεις για τη διεύρυνση και την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση».
Πάνος Ιωακειμίδης στον Δανίκα: Τραμπ και Πούτιν ξαναμοιράζουν τον κόσμο
Βαρύ το βιογραφικό. Και ακόμα βαρύτερο αν υπολογίσει κανείς ότι ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης, γεννημένος στη Μυτιλήνη με οικογενειακές ρίζες από τον Πόντο και το Αϊβαλί, τελείωσε το Δημοτικό στο χωριό του, τα Χίδηρα Λέσβου. Οτι στη συνέχεια ήρθε στην Αθήνα «για να εργαστώ, κυρίως για να επιβιώσω», όπως ο ίδιος μου λέει. Γι’ αυτό άρχισε να εργάζεται σε ναυπηγείο ενώ ταυτόχρονα πήγαινε σε νυχτερινό Γυμνάσιο στην Κοκκινιά. Απίστευτη ιστορία! Μετά στη Νομική, από το 1967, αλλά έναν χρόνο αργότερα η χούντα του Παπαδόπουλου τον απέβαλε για αντεθνική δράση. Εκείνος πεισματάρης. Εδωσε εξετάσεις στο Πάντειο, το τελείωσε και στη συνέχεια εξασφάλισε υποτροφία από το London School of Economics για μεταπτυχιακά. Στο μεταξύ, έγραφε στα «Νέα». Του άρεσε.
Ο ίδιος αφηγείται: «Το 1972 πήγα στο Λονδίνο και εκεί επέλεξα να ασχοληθώ με την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ενωση, παρόλο που τότε η Ελλάδα δεν είχε καμία σχέση - είχε παγώσει η σχετική συμφωνία. Μετά πήγα στο Μάντσεστερ, στο Αμστερνταμ μέχρι που με ζήτησε το υπουργείο Εξωτερικών τότε, λίγο μετά τη χούντα, με γενικό γραμματέα του υπουργείου τον Βύρωνα Θεοδωρόπουλο. Πήγα και στο πανεπιστήμιο ως καθηγητής και συνεργάστηκα με τον Κώστα Σημίτη όταν έγινε πρωθυπουργός. Πολύ στενός σύμβουλός του σε θέματα εξωτερικής πολιτικής».
Αυτός λοιπόν ο τύπαρος, ένας από τους καταλληλότερους προς ανίχνευση τού «τι στο καλό γίνεται αυτή τη στιγμή στον πλανήτη;». Με λίγα λόγια: Νέα Γιάλτα, τερματισμός πολέμου στην Ουκρανία, Κίνα, άφιξη και εξάπλωση νεοφασισμού και, το κυριότερο, όπως ο ίδιος μου λέει, «τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα είναι ταυτόχρονα φιλοπουτινικά και φιλοτραμπικά».
Φίλε μου, μπλέξαμε... Να δούμε τώρα πότε και πώς θα ξεμπλέξουμε. Το μικρόφωνο στον ειδικό:
Σκηνή 1η
Τραμπ - Πούτιν μοιράζουν τον κόσμο
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ: Μοιράζουν τον κόσμο ο Πούτιν και ο Τραμπ, όπως ο Στάλιν και ο Ρούζβελτ;
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ: Ακριβώς, επιχειρούν να μοιράσουν τον κόσμο σε μια νέα Γιάλτα. Και αυτός είναι ένας από τους κεντρικούς στόχους του Πούτιν, η δημιουργία σφαιρών επιρροής. Αλλά αυτή τη στιγμή είναι επίσης στόχος και του Ντόναλντ Τραμπ.
Δ.Δ.: Σε βάση καθαρά οικονομική, εμπορική; Λέει «αγοράζω τη Γροιλανδία», «αγοράζω γαίες στην Ουκρανία», θέλει να αγοράζει αυτός συνέχεια.
Π.ΙΩ.: Αυτό που κυριαρχεί στη σκέψη του Τραμπ είναι η οικονομική διάσταση. Είναι επιχειρηματίας, θέλει να κάνει οικονομικά deals.
Πάνος Ιωακειμίδης στον Δανίκα: Τραμπ και Πούτιν ξαναμοιράζουν τον κόσμο
Κλείσιμο
Σκηνή 2η
«Δεν θα σταματήσει στην Ουκρανία ο Πούτιν»
Δ.Δ.: Σε περίπτωση συμφωνίας για την Ουκρανία, ο Πούτιν θα προχωρήσει και προς άλλες περιοχές;
Π.ΙΩ.: Το πιθανότερο σενάριο είναι ότι δεν θα σταματήσει στην Ουκρανία, παρά μόνο αν τον σταματήσουν άλλοι, η Ευρώπη, λόγου χάρη.
Δ.Δ.: Δηλαδή θα προχωρήσει προς τη Γεωργία και τις Βαλτικές χώρες;
Π.ΙΩ.: Αν όχι να τις κατακτήσεις, τότε να τις θέσει υπό έλεγχο, να τις φέρει στη σφαίρα επιρροής του Κρεμλίνου. Αυτός είναι ένας κεντρικός στόχος.
Δ.Δ.: Ο Τραμπ δεν το ξέρει αυτό;
Π.ΙΩ.: Το ξέρει, αλλά εδώ συγκλίνουν τα συμφέροντα. Διότι και οι δύο θέλουν σφαίρες επιρροής, ενδεχομένως για διαφορετικά κίνητρα ο καθένας, αλλά όχι απολύτως διαφορετικά. Διότι και ο Τραμπ, μολονότι το πρωταρχικό του κίνητρο είναι η οικονομική πτυχή, θέλει ταυτόχρονα να διατηρήσει την ηγεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η οποία απειλείται από την Κίνα.
Δ.Δ.: Δηλαδή και οι δύο τώρα έχουν αντίπαλο την Κίνα; Και η Ρωσία και η Αμερική;
Π.ΙΩ.: Η Ρωσία δεν έχει ακόμη αντίπαλο την Κίνα. Ενας ακόμα στόχος του Τραμπ είναι να συμπαρασύρει τη Ρωσία και να την αποκολλήσει από την Κίνα. Αν δεν τα καταφέρει, τότε η προσπάθεια θα είναι οι τρεις τους να συμπράξουν στην ανακατανομή του κόσμου, στο μοίρασμα. Δημιουργώντας έτσι ένα εντελώς νέο παγκόσμιο σύστημα, το οποίο θα αντικαταστήσει αυτό το οποίο ίσχυε από τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά και είχε χτιστεί κυρίως με πρωτοβουλία των Ηνωμένων Πολιτειών. Με άλλα λόγια, αυτή τη στιγμή οι Ηνωμένες Πολιτείες κατεδαφίζουν το σύστημα το οποίο έχτιζαν επί 80 χρόνια.
Δ.Δ.: Ναι, αλλά υπήρχε τότε η Σοβιετική Ενωση, υπήρχαν δύο πόλοι.
Π.ΙΩ.: Σύμφωνοι, υπήρχε η Σοβιετική Ενωση, αλλά όχι από το ’90 και μετά. Για 35 χρόνια δεν υπήρχε. Αλλά παρά ταύτα, με αποκλίσεις κατά καιρούς, οι ΗΠΑ ήταν προσηλωμένες σε αυτό το πολυμερές σύστημα διακυβέρνησης. Δηλαδή σέβονταν τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Παγκόσμια Τράπεζα, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας... Αυτή τη στιγμή τα αγνοούν όλα.
Δ.Δ.: Και το ΝΑΤΟ ακόμα.
Π.ΙΩ.: Και το ΝΑΤΟ. Είναι πολύ πιθανόν να αποχωρήσουν και από το ΝΑΤΟ, δεν είναι πλέον δεδομένη η συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών.
