Στον ακάλυπτο χώρο των κομματικών γραφείων σπανίως φύονται πλατύφυλλα δέντρα ώστε κάτω από τη σκιά τους να φιλοσοφούν τα μέλη τους. Διαρκώς σε εγρήγορση, οφείλουν να απαντούν σε τρέχοντα πολιτικά ζητήματα. Σε ό,τι άφορα την ηγεσία τους, ωστόσο, προκύπτουν ιστορικά ανάμεσά τους δύο αντίθετες, συμβολικά διλημματικές, αντιλήψεις. Αν χρειάζεται ο αρχηγός τους να έχει μεγάλες οραματικές ιδέες ή αρκεί να διαθέτει επαρκείς ικανότητες για να διαχειριστεί την εξουσία.
Για τους φίλους της, η Αννα Διαμαντοπούλου συνοψίζει συγκροτημένα και τα δύο. Διανοητικά και πρακτικά. Με ολοκληρωμένες καινοτόμες προτάσεις για το μέλλον καθώς και με κυβερνητική πολιτική εμπειρία για να ανταποκριθεί επάξια σε μια ενδεχόμενη πρωθυπουργία. Υπό την αίρεση, βέβαια, ότι θα την προτιμήσουν για την προεδρία του κόμματός της οι ψηφοφόροι που θα προσέλθουν στις εσωκομματικές κάλπες του ΠΑΣΟΚ.
Στις εσωκομματικές εκλογές τον προσεχή Οκτώβριο, στο ΠΑΣΟΚ, η Αννα Διαμαντοπούλου θα δώσει επίσημα το «παρών». Ποντάροντας, πιθανόν, ότι σε αυτήν τη ρευστή κούρσα οι ψηφοφόροι του κόμματος διαθέτουν την ευφυΐα να ξεχωρίσουν ανάμεσα στους συνυποψήφιούς της ποιος έχει τα ικανά προσόντα να το επαναφέρει στην εξουσία. Δηλαδή ποιος διαθέτει την περιλάλητη «κυβερνησιμότητα». Ηδη συνομίλησε με όλους τους πρώην αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ και εντίμως αποχώρησε οικειοθελώς από μη εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ. της εταιρείας Coca Cola παραιτούμενη του μισθού της.
Ετσι κι αλλιώς, είναι η πρώτη απόπειρά της να αναμετρηθεί για το κορυφαίο πόστο του επικεφαλής του κόμματος. Αρνήθηκε, άλλωστε, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες με ολόλευκο ταγιέρ ένα φθινοπωριάτικο μεσημέρι του 2007 να συμμετάσχει ως υποψήφια στις τότε εσωκομματικές εκλογές. Το ζύγισε και μάλλον δεν τόλμησε να δοκιμάσει να μπει σφήνα ανάμεσα στους τότε διεκδικητές Γιώργο Παπανδρέου και Ευάγγελο Βενιζέλο. Σε εκείνη τη διελκυστίνδα συντάχτηκε υπέρ του πρώτου, αν και κάπως καθυστερημένα, σύμφωνα με του οπαδούς του. Εκτοτε έχουν περάσει 17 ολόκληρα χρόνια και μπόλικο νερό έχει διατρέξει τα βαθιά αυλάκια της πολιτικής ζωής της χώρας.
Η επιστροφή
Με ισχυρό βιογραφικό και διεθνή τεχνοκρατική πείρα, απέχει παρασάγγας, όπως εκτιμούν όσοι τη στηρίζουν, από τα νεογνά της κομματικής θερμοκοιτίδας που θέλουν να έχουν το πάνω χέρι στις οργανωτικές εξελίξεις. Δείχνει, ακόμη, αφοσιωμένη στον στόχο της να καταγραφεί με το πολιτικά αυτοδημιούργητο ανάστημά της στα ηγετικά αρχεία της συλλογικής μνήμης του κόμματος που υπηρέτησε από τα χρόνια της νιότης της.
Οχι να αναπαραχθεί απλώς το όνομά της στα πρωτοσέλιδα ως απλής διεκδικήτριας της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Ασφαλώς και είχε αποστασιοποιηθεί από τον κομματικό οργανισμό και τους γραφειοκρατικούς αυτοματισμούς του εδώ και μια ντουζίνα χρόνια. Ωστόσο, δεν περιέπεσε σε πολιτική αγρανάπαυση. Ούτε αποποιήθηκε την πολιτική της ταυτότητα. Από το 2013 είναι εκλεγμένο μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη σοσιαλδημοκρατία.
Αφότου δεν εξελέγη βουλευτής το 2012 ίδρυσε τον ανεξάρτητο μη κερδοσκοπικό οργανισμό έρευνας Δίκτυο για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Και συνέχισε μέσα από αυτό με συνεπείς παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες να παράγει αξιόλογες, τεκμηριωμένες προτάσεις για την ανανέωση της πολιτικής, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Παρότι έμεινε για καιρό εσωκομματικά ανενεργή, κρίνεται μάλλον αδιανόητο για μια δραστήρια γυναίκα που ασχολείται πάνω από τέσσερις δεκαετίες με την πολιτική να αποσπαστεί ποτέ από αυτή.
ΠΗΓΗ: protothema.gr
