Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 9 Μαρτίου 2023

Έκλεισε η συμφωνία της ΔΕΗ για την εξαγορά της Enel Ρουμανίας προς 1,26 δισ. ευρώ

 Έκλεισε η συμφωνία της ΔΕΗ για την εξαγορά της Enel Ρουμανίας προς 1,26 δισ. ευρώ 

άποτε ήταν οι τράπεζες, τώρα η Ελλάδα επιστρέφει στα Βαλκάνια μέσω της ενέργειας. Η συμφωνία με τον ιταλικό ενεργειακό όμιλο Enel για την εξαγορά των συμμετοχών της στη Ρουμανία, έναντι 1,26 δισ. ευρώ, την οποία ανακοίνωσε η ΔΕΗ τα ξημερώματα, αποτελεί κίνηση εθνικής σημασίας, καθώς μέσω αυτής ο ελληνικός όμιλος γίνεται ο μεγαλύτερος ενεργειακός παίκτης στη ΝΑ Ευρώπη.

Στην πράξη με την εξαγορά αυτή, η ΔΕΗ μετατρέπεται στον μεγαλύτερο ενεργειακό παίκτη της ΝΑ Ευρώπης και βγαίνει ξανά στα Βαλκάνια μετά από δεκαετίες, με τα συνολικά μεγέθη της να αυξάνονται κατά 50%, όπως φαίνεται από τα νούμερα της συμφωνίας. 

Από τα επτά εκατομμύρια πελάτες εντός Ελλάδας, αυτοί αυξάνονται στα δέκα, καθώς προστίθενται οι 3,2 εκατ. νέοι πελάτες της ρουμανικής Enel. Από ένα στόχο για 5 GW ανανεώσιμων στην πενταετία, τώρα αυτός διπλασιάζεται και ξεπερνά τα 10 GW. Και από ένα μήκος δικτύων 240.000 χλμ στην Ελλάδα, πλέον αυτά, με την προσθήκη των ρουμανικών, φτάνουν τα 340.000 χλμ.

«Είναι μια μοναδική ευκαιρία να αποκτήσουμε μια καθετοποιημένη εταιρεία ενέργειας με ελκυστική αποτίμηση, δρομολογώντας τη μετατροπή της ΔΕΗ σε κορυφαία εταιρεία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη», όπως λέει και ο επικεφαλής της Γιώργος Στάσσης, του οποίου η μακρά θητεία στη ρουμανική Enel, συνέβαλε στην επίτευξη της συμφωνίας.

Στην ουσία, η ΔΕΗ μετατρέπεται σε μια διαφορετική επιχείρηση από εκείνη που γνωρίζουμε, με πολλαπλάσιο μέγεθος, γεωστρατηγικό στίγμα, πρόσβαση στα πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου της Μαύρης Θάλασσας, αλλά και στις σημαντικές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας της Ρουμανίας.

Κυρίως όμως κάνει ένα άνοιγμα εθνικής σημασίας, όπως κάποτε οι ελληνικές τράπεζες και ο ΟΤΕ στα Βαλκάνια. Καθώς ο έλεγχος των ενεργειακών πόρων ισοδυναμεί με γεωπολιτική ισχύ, η ΔΕΗ μπαίνοντας στη ρουμανική αγορά, αποκτά πρόσβαση σε ένα στρατηγικό ενεργειακό διάδρομο. Αυτόν που ξεκινά από την Ελλάδα, διασχίζει τη Βουλγαρία και καταλήγει στη Ρουμανία. Εναν ενιαίο πλέον γεωγραφικό χώρο.

Και αυτό καθώς η ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρικής ενέργειας έχει γίνει μία, οι περιορισμοί στις διασυνοριακές συναλλαγές έχουν αρθεί, οι εθνικές αγορές είναι συνδεδεμένες (coupling), επομένως το ρεύμα πωλείται ελεύθερα μεταξύ των χωρών. Επάνω λοιπόν στη νέα της θυγατρική, θα έρθει να «κουμπώσει» η νέα μονάδα της ΔΕΗ στην Αλεξανδρούπολη, της οποίας το μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου ρεύματος θα εξάγεται στα Βαλκάνια. Επίσης, αντί η ελληνική και η ρουμανική ΔΕΗ να αγοράζουν ρεύμα από τις εγχώριες αγορές, αμφότερες θα καλύπτουν τις ανάγκες της πελατείας τους, πουλώντας η μία στην άλλη, γεγονός που οδηγεί σε χαμηλότερα κόστη. Και οι συνέργειες δεν σταματούν εδώ.

Η συμφωνία σε νούμερα

Τα νούμερα της εξαγοράς, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί μέχρι το Σεπτέμβριο του 2023, αφού πρώτα εγκριθεί από τις αρμόδιες αρχές Ανταγωνισμού, είναι τα εξής: 

-1,26 δισ ευρώ, το τίμημα για την απόκτηση του συνόλου των συμμετοχών του ιταλικού ομίλου Enel στη Ρουμανία. H αποτίμηση για το σύνολο της Enel Romania ανέρχεται σε 1,9 δισ ευρώ.


-800 εκατ. ευρώ το δάνειο με το οποίο η ΔΕΗ θα χρηματοδοτήσει την εξαγορά. Εξ αυτών, τα 485 εκατ. θα προέλθουν από εξασφαλισμένη δανειακή χρηματοδότηση από ελληνικές τράπεζες, διάρκειας 5 ετών, και τα 315 εκατ ευρώ από δάνειο - γέφυρα (bridge facility) μέσω διεθνών τραπεζών.


-460 εκατ. ευρώ, τα ίδια κεφάλαια με τα οποία η ΔΕΗ θα χρηματοδότηση την εξαγορά.


-300 εκατ ευρώ, το επιπλέον EBITDA που θα προσθέσει η συναλλαγή στο συνολικό EBITDA του ομίλου ΔΕΗ.


-200-250 εκατ. ευρώ σε ορίζοντα 4ετίας, οι συνέρεγιες που θα δημιουργηθούν.

Οι τρεις τομείς που εξαγοράζει η ΔΕΗ

Το σύνολο των συμμετοχών της ιταλικής εταιρείας στην Ρουμανία, που αποκτά η ΔΕΗ, αφορά σε τρεις τομείς: 

1. ΔΙΚΤΥΟ. Η ΔΕΗ εξαγοράζει τις τρεις από τις συνολικά οκτώ εταιρείες διανομής της χώρας. Είναι η E-Distribute Muntenia Sud, που ηλεκτροδοτεί την περιοχή Muntenia συμπεριλαμβανομένου και του Βουκουρεστίου, η E- Distribute Banat με δίκτυα διανομής στην ομώνυμη περιοχή όπου βρίσκεται η βιομηχανική ζώνη της χώρας και η E- Distribute Dobrogea, η οποία διανέμει ρεύμα στην ομώνυμη τουριστική περιοχή. Συνολικά αποκτά τη διαχείριση ενός δικτύου διανομής πάνω από 130.000 χλμ, που διανέμει περίπου 16 TWh.

2. Έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Αποκτά 534 MW έργων ΑΠΕ εν λειτουργία, εκ των οποίων 8 αιολικά πάρκα εγκατεστημένης ισχύος 499MW και 4 φωτοβολταϊκά πάρκα εγκατεστημένης ισχύος 36 MW. Επίσης αποκτά 5,4 GW έργα σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης, εκ των οποίων 2,3 GW αφορούν σε αιολικά και 3,1 GW σε φωτοβολταϊκά.

3. Πελατολόγιο. Αποκτά τις δύο εταιρείες προμήθειας Enel Energie Muntenia και Enel Energie, με 3,2 εκατ. πελάτες και πωλήσεις 11 TWh. Επίσης στα χέρια της περνά η Enel-X, εταιρεία υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας, όπως η ανάπτυξη δικτύου ηλεκτροκίνησης, υπηρεσίες συντήρησης και επισκευών και ενεργειακές λύσεις, με σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης.

Το τίμημα και η σύγκριση με Ελλάδα

Συγκρίνοντας το τίμημα με πρόσφατες συναλλαγές στην Ελλάδα, επιβεβαίωνεται αυτό που επεσήμαιναν στελέχη της ΔΕΗ, πόσο χαμηλότερες είναι οι αξίες στα Βαλκάνια. Συγκεκριμένα: 

-Τιμή ίση με 0,82 φορές τα πάγια όσον αφορά στα δίκτυα. Η ΔΕΗ πούλησε στη Macquarie σε τιμή ίση με 1,50 φορές τα ρυθμιστικά πάγια του διαχειριστή. Στην Ρουμανία η εξαγορά γίνεται 50% χαμηλότερα, δηλαδή σε τιμή ίση με 0,82 φορές τα πάγια.

-Τιμή ίση με 5,48 φορές τα EBITDA, όσον αφορά τις ΑΠΕ. Σύμφωνα με τα όσα περιλαμβάνει η συμφωνία, η ΔΕΗ αγοράζει το ρουμανικό χαρτοφυλάκιο των αιολικών και φωτοβολταϊκών της Enel σε τίμημα κάτω από 5,48 φορές τα EBITDA.

-66,50 ευρώ ανά πελάτη, όσον αφορά στο πελατολόγιο. Η εξαγορά της Watt & Volt από την Protergia  είχε γίνει σε τιμή 180 €/πελάτη. Στην Ρουμανία, η εξαγορά του πελατολογίου της Enel γίνεται προς 66,5 €/πελάτη.

Τι είναι ο μηχανισμός earn out (αναφέρεται στην Εμπορία)

Η συμφωνία αγοράς, όπως συνηθίζεται σε τέτοιου είδους συναλλαγές, περιλαμβάνει πρόβλεψη για πιθανή επιπρόσθετη πληρωμή (Earn-out), βάσει συγκεκριμένου μηχανισμού, σε περίπτωση που η δραστηριότητα της Εμπορίας της Enel Ρουμανίας αποκτήσει στα επόμενα 2 έτη, αξία μεγαλύτερη από αυτή που έχει ενσωματωθεί στο αντίτιμο των 66,5 €/πελάτη.

Στην ουσία αφορά ένα μηχανισμό διαμοιρασμού της όποιας επιπρόσθετης αξίας δημιουργηθεί στην εν λόγω δραστηριότητα μεταξύ της ΔΕΗ και της Enel αποκλειστικά για τα επόμενα δύο χρόνια, πέραν της συμφωνημένης. Το μέγεθος της επιπρόσθετης πληρωμής αυξάνει όσο αυξάνει και η επιπρόσθετη αξία.

Μία τέτοια επιπρόσθετη πληρωμή, αν τελικά προκύψει θα είναι μικρή και δεν θα επηρεάσει τα οικονομικά της συναλλαγής, όπως αναφέρει η ΔΕΗ.

Δικαστική εκκρεμότητα της Enel στη Ρουμανία

Tο θέμα με τη φορολόγηση των υπερκερδών και τη δικαστική διεκδίκηση αφορά στο παρελθόν και έχει αντιμετωπιστεί με το πλαφόν στις τιμές. Κατά συνέπεια, έχει ήδη τιμολογηθεί στη συναλλαγή και δεν αναμένεται να επηρεάσει μελλοντικά.

Γιατί πουλάει η Enel

Η διεθνής ενεργειακή κρίση βρήκε τη μητρική Enel υπό το βάρος ενός πολύ υψηλού χρέους να αναγκάζεται να αποεπενδύει από θυγατρικές της σε διάφορες αγορές. Έχει ήδη πουλήσει assets στη Χιλή, καθώς και τη δραστηριότητα στη Ρωσία, και είναι σε διαδικασία πώλησης τόσο της δραστηριότητα της Ρουμανίας όσο και της Ελλάδας, της Αργεντινής και του Περού. Χρειάζεται τα χρήματα για να αντιμετωπίζει τις πιέσεις στην ιταλική αγορά. Αντίθετα η ΔΕΗ έχει καταφέρει να εξυγιάνει τα οικονομικά της και να αναζητά ευκαιρίες επένδυσης, σύμφωνα και με το πλάνο για το οποίο δεσμεύτηκε στη διεθνή επενδυτική κοινότητα κατά την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. 


ΠΗΓΗ: liberal.gr

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2022

ΔΕΗ: Έτοιμο το 2024 το υδροηλεκτρικό Μεσοχώρας – Τα βήματα μετά το περιβαλλοντικό «πράσινο φως»

 ΔΕΗ: Έτοιμο το 2024 το υδροηλεκτρικό Μεσοχώρας – Τα βήματα μετά το περιβαλλοντικό «πράσινο φως»

Τις τελευταίες εκκρεμότητες για την ολοκλήρωση του υδροηλεκτρικού σταθμού στη Μεσοχώρα δρομολογεί η ΔΕΗ, μετά την έγκριση της νέας Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στα τέλη του Δεκεμβρίου, η οποία ανάβει το «πράσινο φως» για τις εργασίες που απομένουν ώστε να τεθεί σε λειτουργία το έργο. 

Όπως αναφέρεται στα τελευταία οικονομικά αποτελέσματα της ΔΕΗ, ο σταθμός αναμένεται να ξεκινήσει να παράγει «πράσινη» ηλεκτρική ενέργεια μέσα στο 2024. Αξίζει να σημειωθεί πως το έργο είναι έτοιμο κατά 90% εδώ και μία 20ετία περίπου, καθώς ήδη από το 2001 έχει εγκατασταθεί όλος ο μηχανολογικός εξοπλισμός. Έτσι, οι εργασίες που απομένουν αφορούν κυρίως στο κλείσιμο του φράγματος και την έναρξη πλήρωσης του ταμιευτήρα.

Σε αυτό το πλαίσιο, σύμφωνα με πληροφορίες του Insider.gr, η ΔΕΗ πρόκειται να ξεκινήσει άμεσα τις διαδικασίες απαλλοτριώσεων τόσο στην περιοχή των έργων όσο και στην περιοχή μετεγκατάστασης του τμήματος του οικισμού το οποίο θα καταβυθισθεί. Με αυτό τον τρόπο, θα ανοίξει ο δρόμος για τη μετεγκατάσταση των κατοίκων, η οποία θα γίνει από τον Δήμο Πύλης. 

Παράλληλα, η επιχείρηση θα προχωρήσει στις εργασίες που απαιτούνται για τη σταθεροποίηση του εδάφους στο τμήμα του οικισμού που δεν θα καταβυθισθεί, όπως και στη συντήρηση του εξοπλισμού του σταθμού, η οποία είναι απαραίτητη με δεδομένο ότι έχει παραμείνει αναξιοποίητος για χρόνια. Έτσι, θα ανοίξει ο δρόμος για το κλείσιμο του φράγματος, ώστε να ξεκινήσει η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. 

Μείωση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας

Η κατασκευή του έργου ξεκίνησε από το 1986, για την οποία η ΔΕΗ έχει δαπανήσει ήδη 281,7 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με την επιχείρηση, για την ολοκλήρωσή του θα απαιτηθούν ακόμη 83,2 εκατ. ευρώ περίπου, συμπεριλαμβανομένων των απαραίτητων απαλλοτριώσεων. 

Η μονάδα έχει ισχύ 160 Μεγαβάτ (MW), παράγοντας σε ετήσια βάση 380-390 γιγαβατώρες (GWh) ηλεκτρικής ενέργειας. Έτσι, θα συμβάλει στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 300.000 τόνους κάθε χρόνο, ενισχύοντας την ασφάλεια τροφοδοσίας των εγχώριων νοικοκυριών και επιχειρήσεων με ηλεκτρική ενέργεια.  

Την ίδια στιγμή, καθώς οι ΑΠΕ έχουν πλέον εξελιχθεί στην πιο οικονομική πηγή ηλεκτρικής ενέργειας, η ενίσχυση του μεριδίου τους στο ενεργειακό μίγμα θα συμβάλει στη μείωση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας. Ενδεικτική για την επίδραση των ΑΠΕ στο κόστος ηλεκτροπαραγωγής είναι πρόσφατη μελέτη του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, σύμφωνα με την οποία χωρίς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον Δεκέμβριο η χονδρεμπορική τιμή ρεύματος στην εγχώρια αγορά θα ήταν κατά 34% υψηλότερη. 

Παράλληλα, σύμφωνα με τη δήλωση του υπουργού Περιβάλλοντος Κ. Σκρέκα, για την έγκριση της ΑΕΠΟ, το έργο θα συμβάλει στην προστασία της ευρύτερης περιοχής από πλημμυρικά φαινόμενα, τα οποία εκδηλώνονται συχνότερα και με μεγαλύτερη ένταση λόγω της κλιματικής κρίσης, καθώς έχει δυνατότητα αποθήκευσης περισσότερων από 250 εκατ. κυβικών μέτρου νερού. 

Ετήσια απώλεια εσόδων 25-30 εκατ. για τη ΔΕΗ

Πέρα από τα παραπάνω οφέλη, που έμειναν αναξιοποίητα για δύο περίπου 10ετίες, το «πάγωμα» του έργου σημαίνει και «πάγωμα» για τη ΔΕΗ μίας επένδυσης εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Υπολογίζεται ότι, για κάθε χρόνο που το έργο παρέμενε ανολοκλήρωτο, και επομένως δεν παρήγαγε ηλεκτρική ενέργεια, η απώλεια εσόδων για την επιχείρηση άγγιζε τα 25-30 εκατ. ευρώ.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η εμπλοκή στην ολοκλήρωση του σταθμού προήλθε από τη σύνδεσή της με την εκτροπή του Αχελώου, από την οποία ωστόσο αυτονομήθηκε στην πορεία.  Όπως έχει γράψει το Insider.gr, το τελευταίο «μπλόκο» μπήκε τον Νοέμβριο του 2020, με την ακύρωση από το ΣτΕ των περιβαλλοντικών όρων που είχαν εγκριθεί το 2017. Σύμφωνα με το ΣτΕ, η Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων απώλεσε το νόμιμο έρεισμά της, καθώς «δεν εχώρησε επανεξέταση της ΑΕΠΟ και συμβατότητά της με τις αναθεωρήσεις των Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών και με το αναθεωρημένο περιφερειακό χωροταξικό σχέδιο Θεσσαλίας».

Στη νέα ΑΕΠΟ, ενημερώνεται η ύπαρξη του έργου στο υφιστάμενο Χωροταξικό Σχέδιο Θεσσαλίας, με δεδομένο ότι για τον υδροηλεκτρικό σταθμό γίνεται ήδη μνεία στον Χάρτη που συνοδεύει το Χωροταξικό Σχέδιο. Επίσης, στους νέους περιβαλλοντικούς όρους επιβεβαιώνεται η συμφωνία της μονάδας με το αναθεωρημένο Σχέδιο Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών, καθώς εκεί γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι τα υδατικά διαμερίσματα που επηρεάζονται από τον υδροηλεκτρικό σταθμό έχουν εξετασθεί και παραμένουν σε ισχύ, συμβαδίζοντας με τους κανόνες εξαίρεσης της Οδηγίας 2000/60.  


ΠΗΓΗ: insider.gr

Παρασκευή 24 Ιουλίου 2020

«Κόκκινους» λογαριασμούς 1,7 δισ. θα πουλήσει σε επενδυτές η ΔΕΗ

DEH_HQ



Διοργανωτής της συναλλαγής θα είναι η Deutsche Bank, μεταξύ των επενδυτών συμπεριλαμβάνεται και η PIMCO, ενώ η όλη διαδικασία αφορά ληξιπρόθεσμους λογαριασμούς 90 ημερών.
Σε επιβεβαίωση δημοσιευμάτων αναφορικά με την πώληση ληξιπρόθεσμων οφειλών καταναλωτών σε funds, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η PICMO, προχώρησε η ΔΕΗ.

Σε ανακοίνωσή της η εταιρεία αναφέρει ότι το συνολικό ποσό των λογαριασμών που θα «δοθούν» φθάνει στα 1,7 δισ. ευρώ, διοργανωτής της συναλλαγής θα είναι η Deutsche Bank, ενώ η οριστική «σύνθεση» των επενδυτών θα ανακοινωθεί μετά την ολοκλήρωση της όλης διαδικασίας, διευκρινίζοντας, πάντως, ότι μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η PIMCO. Παράλληλα αφορά λογαριασμούς οι οποίοι βρίσκονται σε καθυστέρηση πληρωμής για διάστημα άνω των 90 ημερών.

Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση της ΔΕΗ: «Κατόπιν ερωτήματος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς αναφορικά με δημοσιεύματα του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου σχετικά με την τιτλοποίηση απαιτήσεων, η ΔΕΗ Α.Ε. ανακοινώνει ότι το Διοικητικό Συμβούλιό της ενέκρινε επί της αρχής στις 22.7.2020 τους βασικούς όρους της συναλλαγής τιτλοποίησης ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων άνω των 90 ημερών.
Το ποσό της συναλλαγής θα κυμανθεί από € 300 έως € 350 εκατ. με επιτόκιο 6,8% και το ποσό των προς τιτλοποίηση απαιτήσεων εκτιμάται σε € 1,7 δις. Στη συναλλαγή, με διοργανωτή την Deutsche Bank, συμμετέχει ως επενδυτής η PIMCO, ενώ η τελική σύνθεση των επενδυτών θα οριστικοποιηθεί κατά τo κλείσιμο της συναλλαγής (financial close).

Η έγκριση αυτή έρχεται σε συνέχεια της πρόσφατης έγκρισης των βασικών όρων της συναλλαγής τιτλοποίησης απαιτήσεων με καθυστέρηση έως 60 ημέρες, της οποίας το ποσό θα κυμανθεί από € 200 εκατ. έως € 250 εκατ. με επιτόκιο 3,5% και το ποσό των προς τιτλοποίηση απαιτήσεων εκτιμάται στα € 260 εκατ. Διοργανωτής της συναλλαγής είναι η Finacity και επενδυτής η JP Morgan.

Σημειώνεται ότι η προσπάθεια για την τιτλοποίηση των απαιτήσεων ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2017. Η ΔΕΗ θα προβεί σε νεότερη ανακοίνωση μετά την οριστικοποίηση των συμβατικών κειμένων και το κλείσιμο των συναλλαγών (financial close)».

ΠΗΓΗ: businessdaily.gr

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2019

ΛΑΡΚΟ και Λαυρεντιάδης προκάλεσαν ζημιές μισού δισ. σε ΔΕΗ και ΔΕΠΑ


Μισό δισ. ευρώ υπολογίζεται ότι θα κοστίσουν σε δύο κρατικές εταιρείες, οι διαχρονικές ολιγωρίες της πολιτείας που άφησε να διογκωθούν χρέη δισεκατομμυρίων για να μην αναληφθεί το πολιτικό κόστος της εξυγίανσης και για να μην τραβηχτεί το χαλί σε εταιρείες με εκατοντάδες εργαζόμενους.

Πρόκειται για τη ΔΕΗ αλλά και για τη ΔΕΠΑ, δύο διαφορετικές περιπτώσεις που όμως και οι δύο μαστίζονται από υπέρογκα χρέη, η μία ως προμηθευτής ηλεκτρικής ενέργειας της ΛΑΡΚΟ και η άλλη ως προμηθευτής φυσικού αερίου της βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων συμφερόντων Λαυρεντιάδη.


Στα 340 εκατ. ευρώ σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία έχουν σκαρφαλώσει οι οφειλές της ΛΑΡΚΟ προς την ΔΕΗ καθώς παρά τους διακανονισμούς για την διευθέτηση του χρέους, η βιομηχανία εμφανίζεται ασυνεπής στις πληρωμές μολονότι συνεχίζει αδιάλειπτα να ηλεκτροδοτείται.

Πριν ένα χρόνο, η ΔΕΗ είχε απειλήσει με διακοπή της εκπροσώπησης την εταιρεία, ωστόσο κατόπιν πολιτικών πιέσεων επιλέχθηκε και πάλι ένας νέος διακανονισμός για να αποφευχθεί το λουκέτο εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Tώρα η κυβέρνηση δηλώνει αποφασισμένη να λύσει το γόρδιο δεσμό της άλλοτε μεγάλης βιομηχανίας νικελίου, οδηγώντας την σε εξυγίανση με πιθανό μοντέλο αναδιάρθρωσης την εκκαθάριση εν λειτουργία με την πώληση σε ιδιώτες ορυχείων και εργοστασίου.

Περίπου στα 130 εκατ. ευρώ υπολογίζονται αντίστοιχα τα χρέη των ELFE προς την ΔΕΠΑ. Πέρσι, υπήρξαν εισηγήσεις προς την προηγούμενη διοίκηση να εξετάσει την διακοπή της παροχής αερίου προς την εταιρεία με την υπαγωγή της σε καθεστώς αναγκαστικής διαχείρισης λόγω οφειλών. Ωστόσο η επιλογή αυτή δεν προχώρησε. Σήμερα, για την δημόσια εταιρεία παροχής φυσικού αερίου η υπόθεση εμφανίζεται πιο περίπλοκη μετά και την πρόσφατη απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών.

Στο δικαστήριο είχε καταφύγει η ΔΕΠΑ για χρέος 75 εκατ. ευρώ των ELFE. Το Πρωτοδικείο έκανε δεκτή την αγωγή ωστόσο ψαλίδισε τις οφειλές κατά 60 εκ. ευρώ και ο λόγος είναι ο τρόπος τιμολόγησης του φυσικού αερίου με βάση τις τιμές πετρελαίου.

Ενόψει της ιδιωτικοποίησης, η υπόθεση του χρέους αναδεικνύεται σε μεγάλο πονοκέφαλο για την διοίκηση καθώς το κούρεμα των χρεών από το Πρωτοδικείο μπορεί να ανοίξει την πόρτα και σε άλλους μεγάλους πελάτες της ΔΕΠΑ. Για το λόγο αυτό, η εταιρεία έχει ασκήσει έφεση κατά της απόφασης με στόχο να δημιουργήσει ένα πιο ξεκάθαρο περιβάλλον στην διαδικασία πώλησης της εταιρείας. Αξίζει να σημειωθεί ότι προ εβδομάδων ερωτηθείσα η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ για τις οφειλές των ELFE, είχε απαντήσει ότι συνεχίζεται η διεκδίκησή τους και ότι τα χρέη έχουν εγγραφεί ως πρόβλεψη στον ισολογισμό της ΔΕΠΑ.

Εν πολλοίς αναμενόμενη είναι και η εξέλιξη των χρεών της ΛΑΡΚΟ προς την ΔΕΗ μολονότι έχουν σχηματιστεί προβλέψεις στον ισολογισμό της Επιχείρησης. Η δημόσια επιχείρηση δεν διασφαλίζεται για την αποπληρωμή των χρεών της, σε περίπτωση εκκαθάρισης εν λειτουργία της βιομηχανίας, όπως δεν διασφαλίζονται και οι υπόλοιποι προμηθευτές και δανειστές της.

Πέμπτη 9 Μαΐου 2019

Λιγνιτικές μονάδες: Μικρό καλάθι προσφορών από τους επενδυτές

Προσπάθεια να λύσουν τη δύσκολη εξίσωση των πωλούμενων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ προκειμένου να υποβάλουν δεσμευτικές προσφορές καταβάλλουν οι υποψήφιοι επενδυτές.

Αυτό αναφέρουν πηγές των κύριων διεκδικητών 20 ημέρες πριν από τη λήξη της ημερομηνίας (28 Μαΐου) για την κατάθεση των οικονομικών τους προτάσεων. Σύμφωνα με τους ίδιους, όπως φάνηκε και από τα ετήσια οικονομικά αποτελέσματα της ΔΕΗ, η Μελίτη και η Μεγαλόπολη το 2018 έκλεισαν με «καθαρές ζημιές 361,8 εκατ. ευρώ και παρά τις διαβεβαιώσεις της διοίκησης της εταιρείας πως πια έχουν μπει σε τροχιά κερδοφορίας, εντούτοις το δυσμενές ευρωπαϊκό περιβάλλον εις βάρος του άνθρακα δεν αφήνει πολλά περιθώρια για μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των λιγνιτικών σταθμών».

Εντούτοις, κύκλοι υποψήφιων επενδυτών σημειώνουν ότι καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να συμμετάσχουν στην τελική φάση του διαγωνισμού με «αξιόλογες» προσφορές.

Οι αβεβαιότητες που προκαλούν για τις ανθρακικές μονάδες παραγωγής ρεύματος οι πολιτικές των Βρυξελλών για μεγαλύτερη διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) αποτυπώνονται και σε ένα σημαντικό οικονομικό μέγεθος που επηρεάζει καθοριστικά το κόστος λειτουργίας τους. Αυτό των τιμών των δικαιωμάτων CO2 που αγοράζουν οι ρυπογόνες εταιρείες. Αυτές κινούνται στα επίπεδα των 26-28 ευρώ ανά τόνο, όταν πέρυσι ήταν κάτω από 20 ευρώ τον τόνο. Οι προβλέψεις, δε, δείχνουν να εκτινάσσονται στα 30 ευρώ τον τόνο έως το τέλος του 2019.

Διαβάστε περισσότερα: www.in.gr

Δευτέρα 25 Ιουνίου 2018

Ευάγγελος Μυτιληναίος: «Το ενεργειακό μοντέλο της Ελλάδας εξαρτάται από το αλουμίνιο»


Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος σε διημερίδα της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου μίλησε για τη σημαντικότητα του κλάδου για την ελληνική οικονομία. Με δεδομένο την μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία, αποτέλεσε παράδειγμα για το σύνολο της βιομηχανίας στα χρόνια της κρίσης και οδηγός στην προσπάθεια αναβίωσης μέσα από αυτή τη δύσκολη συγκυρία. 

Ευάγγελος Μυτιληναίος


«Το ενεργειακό  μοντέλο της Ελλάδας που είναι απόλυτα συνδεδεμένο με τον κλάδο αλουμινίου, κλονίζεται εκ θεμελίων γιατί πάνω σ αυτό στηρίζεται η ΔΕΗ και σαφώς επηρεάζεται η Λάρκο και όλες οι χαλυβουργίες», δήλωσε σχετικά ο κ. Μυτιληναίος. 

Επισημαίνεται ότι το 2017 ήταν μια κερδοφόρα χρονιά για την Αλουμίνιο της Ελλάδος που έθεσε ως στόχο την αύξηση των πωλήσεων της και την εδραίωσή της ως το βασικό προμηθευτή της ελληνικής αγοράς. 


Πηγή άρθρου:   www.reporter.gr

Πέμπτη 3 Μαΐου 2018

Υπόθεση λιγνίτες: Όταν πάμε να πουλήσουμε πάγο σε Εσκιμώους

Ίσως δεν είναι ευρύτερα γνωστό, όμως ο πρώτος νόμος που απελευθέρωνε την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, ψηφίστηκε πριν από σχεδόν 20 χρόνια, (ν.2773/1999). Και αποτελεί μέγιστη ειρωνεία το γεγονός ότι σήμερα εν έτει 2018, ένα από τα βασικά προαπαιτούμενα της συμφωνίας με τους δανειστές για την αγορά του ηλεκτρισμού, συνεχίζει να είναι το πλήρες άνοιγμα της αγοράς και η υιοθέτηση και εφαρμογή του λεγόμενου target model, δηλαδή του μοντέλου στόχου για την ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας. Μία ακόμη λεπτομέρεια: το target model είναι αποτέλεσμα προ 15ετίας ευρωπαϊκού σχεδιασμού και απόφασης και συγκεκριμένα του 2003.

Σε μια αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, λοιπόν, όπου οι καθυστερήσεις, οι παλινωδίες και τα πισωγυρίσματα αποτελούν τον διαχρονικό κανόνα και όχι την εξαίρεση, δεν προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι στο επίκεντρο της συζήτησης - αλλά και της πολιτικής αντιπαράθεσης τις προηγούμενες ημέρες στη βουλή - ήταν ένα παντελώς ετεροχρονισμένο και ξεπερασμένο από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις θέμα: η πώληση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Ένα πρόβλημα του οποίου οι ρίζες είναι επίσης παλιές: η υπόθεση καταδίκης της χώρας για το μονοπώλιο της ΔΕΗ στο λιγνίτη έχει ηλικία 11 ετών, ωστόσο από το 2007 έως σήμερα η χώρα και οι κυβερνήσεις που πέρασαν επέλεξαν να παίξουν καθυστερήσεις και να κοροϊδεύουν τους… "κουτόφραγκους”, αντί να τα βάλουν με το κράτος εν κράτει της γραφειοκρατικής νομενκλατούρας της ΔΕΗ.




Πότε συμμορφώνεται εν τέλει η ελληνική αγορά στις τότε αποφάσεις της Κομισιόν; Όταν κατά σύμπτωση όλη η Ευρώπη, οι μεγαλύτερες εταιρείες ηλεκτρισμού της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας, έχουν οριστικά ρίξει μαύρο στον άνθρακα. Όταν η συζήτηση στην Ευρώπη δεν αφορά στην επένδυση στο κάρβουνο, αλλά στο πως οι χώρες που έχουν τέτοια εργοστάσια θα τα κλείσουν το συντομότερο δυνατό και θα απεξαρτηθούν πλήρως από το ρυπογόνο καύσιμο.
Επομένως το πρόβλημα που θα έπρεπε κανονικά να συζητηθεί στη βουλή (δειλά τέθηκε μόνο από δύο περιβαλλοντικές οργανώσεις) δεν είναι εάν η μικρή ΔΕΗ ή η πώληση του 40% είναι καλύτερη. Ήταν λάθος debate, σε λάθος χρονική στιγμή. Ίσως εάν η πώληση γινόταν πριν από 7 ή 8 χρόνια να είχε νόημα να δούμε εάν συμφέρει να πουληθεί το Αμύνταιο και η Φλώρινα με 2 υδροηλεκτρικά ή η Φλώρινα με τη Μεγαλόπολη χωρίς υδροηλεκτρικά αλλά με δέσμευση της υδροηλεκτρικής παραγωγής σε δημοπρασίες.
Η συζήτηση που είναι επίκαιρη και θα ήταν καλό για μια φορά να πρωτοτυπήσουμε ως χώρα και να ξεκινήσει έγκαιρα, είναι το πως η ελληνική αγορά θα κάνει την πολυπόθητη ενεργειακή μετάβαση, πως θα διασφαλίσει ανταγωνιστικά κόστη ενέργειας για τα νοικοκυριά και τις βιομηχανίες της, πως θα εξασφαλίσει ενεργειακή ασφάλεια, πως θα περιορίσει τις εκπομπές ρύπων και πως θα αξιοποιήσει αυτή τη μετάβαση για επενδύσεις, δουλειές και ανάπτυξη.

Μας έχουν βαρεθεί
Οι παλινωδίες, οι καθυστερήσεις και τα λάθη  δεν έχουν περάσει απαρατήρητα στις Βρυξέλλες. Σε κάθε νέο μνημόνιο, τα ενεργειακά ήταν και παραμένουν βασικό αγκάθι. Μπορεί να έγιναν, υπό τη δαμόκλειο σπάθη των δόσεων, κάποια δειλά βήματα, ωστόσο η αγορά παραμένει γεμάτη στρεβλώσεις και αγκυλώσεις. Ένα βήμα μπροστά (δειλή αύξηση του μεριδίου των ανταγωνιστών της ΔΕΗ) δύο βήματα πίσω (νέα εμπόδια για τον ανταγωνισμό, ενδείξεις κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης, καθυστερήσεις, τεχνητά εμπόδια στη μετακύλυση των μειώσεων στα κόστη, προς τους καταναλωτές).
Και βέβαια έχουμε και τις διαρκείς αλλαγές: από τα VPP και το πρώτο market test επί υπουργίας Παπακωνσταντίνου το 2011, στη μικρή ΔΕΗ επί υπουργίας Μανιάτη, στα ΝΟΜΕ επί υπουργίας Σκουρλέτη και στο 40% των λιγνιτών επί υπουργίας Σταθάκη.
Μέσα σε πέντε χρόνια, τέσσερις δομικές αλλαγές στρατηγικής στον σχεδιασμό της απελευθέρωσης της αγοράς.
Και από την άλλη πλευρά έχουμε μια φοβική Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, που από θεματοφύλακας της απελευθέρωσης και της ομαλής λειτουργίας του ανταγωνισμού έχει μετατραπεί από το 2015 σε όχημα εξυπηρέτησης μικροπολιτικών συμφερόντων, παρακολούθημα της πολιτικής ηγεσίας και εργαλείο εκτέλεσης πολιτικών εντολών.
Ακόμη και στις Βρυξέλλες η προϊστάμενη Ευρωπαϊκή Ρυθμιστική Αρχή (ACER) παρακολουθεί στενά τα έργα και ημέρες της "ανεξάρτητης” αρχής που έχει μετατραπεί σε αρχή "υπερρύθμισης” της αγοράς.

Χρειάζεται τόλμη
Είναι σαφές ότι χρειάζεται μια δομική αλλαγή στον τρόπο που αντιμετωπίζονται τα ενεργειακά και η αγορά ηλεκτρισμού.
Δεν μπορεί στην Ευρώπη να συζητούν την αποανθρακοποίηση και την απολιγνιτοποίηση και εμείς να κάνουμε συζητήσεις και σχεδιασμούς με όρους δεκαετίας ᾽60.
Χρειάζεται τόλμη, όραμα και φυσικά επενδύσεις, κεφάλαια και νέα πνοή στην αγορά που μπορεί να αποτελέσει κινητήριο αναπτυξιακό μοχλό και να δώσει τις βάσεις που απαιτούνται για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο (φθηνή και καθαρή ενέργεια).
Ο πρόεδρος της ΔΕΗ το είπε ξεκάθαρα, παραδεχόμενος  ότι οι μονάδες δεν θα πουληθούν παρά μόνο εάν αποφασιστεί να επιδοτηθεί ξανά ο λιγνίτης (με επιπλέον ώρες στο ενεργειακό μείγμα, με δωρεάν δικαιώματα εκπομπής, με αποζημίωση ΑΔΙ που δεν δικαιούται βάσει χαρακτηριστικών).
Και την ίδια στιγμή τα δικαιώματα εκπομπών ρύπων (CO2) συνεχίζουν το ράλι. Το Bloomberg New Energy Finance προέβλεψε ότι σε 2 έως 3 χρόνια από σήμερα, 10 χρόνια νωρίτερα από ό,τι υπολογιζόταν αρχικά, το κόστος των ρύπων θα ξεπεράσει τα 20 ευρώ ο τόνος και λίγα χρόνια αργότερα τα 30 ευρώ ο τόνος. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι οι ανθρακικές μονάδες θα παραμείνουν στην αγορά για πολύ συγκεκριμένους λόγους, υπό ορισμένες προϋποθέσεις και για λίγα χρόνια ακόμη. Όταν στη Γερμανία και στη Γαλλία, τις δύο ατμομηχανές της ΕΕ επιταχύνονται οι αποσύρσεις των ανθρακικών μονάδων, οι προβλέψεις αυτές αποκτούν ακόμη πιο ισχυρή βάση.
Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι σε περίπου ένα μήνα από σήμερα θα μιλάμε για την αποτυχία του διαγωνισμού ή στην καλύτερη περίπτωση για τις εξαιρετικά χαμηλές προσφορές που δόθηκαν.  Εάν δε βρεθεί Εσκιμώος να αγοράσει πάγο, κάποιοι θα εκπλαγούν. Όσοι όμως ασχολούνται με τα θέματα της ενέργειας, δε δικαιούνται να πουν ότι δεν ήξεραν…

Πηγή άρθρου: www.capital.gr