
Μπορεί ο ανασχηματισμός να είναι τόσο σαρωτικός όσο πιστεύουν ορισμένοι; Πρακτικά είναι δύσκολο. Στα κρίσιμα υπουργεία είναι δύσκολο να μπουν νέοι βουλευτές αφού η κυβέρνηση έχει ανάγκη να τρέξει γρήγορα πολλά projects και να φέρει απτά αποτελέσματα.
Δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου, ούτε περίοδος προσαρμογής για νέους υπουργούς. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρειάζεται έμπειρους υπουργούς που να έχουν τρέξει χαρτοφυλάκια και να μπορέσει ο καθένας να φέρει άμεσα και απτά αποτελέσματα σε ένα – δυο θέματα του χαρτοφυλακίου του.
Ας μην ξεχνάμε ότι αυτός ο ανασχηματισμός είναι πιθανότατα ο τελευταίος πριν τις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, και άρα θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε «εκλογικό ανασχηματισμό».
Προφανώς ο πρωθυπουργός επιθυμεί να στείλει ένα διπλό μήνυμα. Αρχικά προς τη βάση της κοινωνίας ότι πήρε το μήνυμα από τις διαδηλώσεις για τα Τέμπη και αλλάζει αυτά που ενδεχομένως πλήγωσαν τους πολίτες. Δευτερευόντως, με τις νέες προσθήκες και τις αλλαγές στο Μαξίμου στέλνει ένα ακόμα μήνυμα ότι αλλάζει και την διαδικασία συντονισμού του λεγόμενου επιτελικού κράτους.
Κομβικό ρόλο θα παίξει βεβαίως η έλευση του Κωστή Χατζηδάκη στο επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου και το πόστο της αντιπροεδρίας της κυβέρνησης.
Για την θέση του «τσάρου» της Οικονομίας όλα δείχνουν ότι προορίζεται ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Το υπουργείο Παιδείας αναμένεται να περάσει στην Σοφία Ζαχαράκη και το Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας στην Ειρήνη Αγαπηδάκη.